Κωνσταντίνος Τέμπος

Είναι συχνό τυχαίο ακτινολογικό εύρημα. Τα συμπτώματα συνήθως σχετίζονται με τις δραστηριότητες και πιθανώς οφείλονται σε σύνδρομο καταπόνησης στα αθλητικά παιδιά.

Οι όζοι του Schmorl αποτελούν καταδύσεις του μεσοσπονδυλίου δίσκου μέσα στα σώματα των σπονδύλων μέσω της τελικής σπονδυλικής πλάκας. Είναι συχνότεροι σε εφήβους ηλικίας 14-18 ετών, ιδιαίτερα αθλητικά δραστήριους.

Είναι αποτέλεσμα παρατεταμένης κάκωσης στη διάρκεια αναστροφής της ποδοκνημικής. Χαρακτηρίζεται από νέκρωση τμήματος οστού και αρθρικού χόνδρου, το οποίο μπορεί να αποχωρισθεί από τον θόλο του αστραγάλου. Εάν, κατά την διάρκεια της αναστροφής, το πόδι είναι σε πελματιαία κάμψη

Συνδυάζεται με υπερκείμενη διαμαρτία της διάπλασης του δέρματος. Εκδηλώνεται συχνότερα με νευρολογικές διαταραχές των κάτω άκρων, όπως ετερόπλευρη κοιλοποδία ή ατροφία της γαστρονημίας, παρά με οσφυαλγία (Rasool MN et al, 1992). Η απλή ακτινογραφία συνήθως δεν είναι διαγνωστική, αν και η αύξηση της απόστασης μεταξύ του αυχένα του τόξου των σπονδύλων είναι ενδεικτική της νόσου. Η αξονική τομογραφία σε συνδυασμό με μυελογραφία είναι βοηθητική. Η διάγνωση γίνεται με την μαγνητική τομογραφία (Packer RJ et al, 1986; Szalay EA et al,…

Ο νεανικός βλαισός μέγας δάκτυλος (Hallux valgus) παρατηρείται κυρίως στους εφήβους, ιδιαίτερα κορίτσια. Το 40% των παραμορφώσεων αναπτύσσονται πριν από το 10ο έτος της ηλικίας.

Πρόκειται για αποφυσίτιδα της κατάφυσης του Αχίλλειου τένοντα στην πτέρνα. Είναι το συνηθέστερο αίτιο πτερναλγίας στην παιδική-εφηβική ηλικία. Απαντάται κυρίως σε πολύ δραστήρια αθλητικά παιδιά ηλικίας 7-9 ετών. Αποδίδεται σε κάκωση της απόφυσης της πτέρνας συνεπεία καταπόνησης ή επανειλημμένων μικροτραυματισμών

Η πραγματική συχνότητα της αποφυσίτιδας στην περιοχή του ισχίου ή της λεκάνης δεν είναι γνωστή, δεδομένου ότι οι περισσότεροι παιδιατρικοί αθλητές δεν επισκέπτονται γιατρό, ενώ το 14-40% των παιδιών που ασχολούνται με έντονες αθλητικές δραστηριότητες παρουσιάζουν αποσπαστικά κατάγματα. Το 90% των περιπτώσεων αυτών παρατηρούνται σε αγόρια ηλικίας 14-17 ετών

To ανάκυρτο γόνυ (genu recurvatum) μπορεί να είναι μέρος γενικευμένων συνδρόμων υπερευλυγισίας ή μεμονωμένη κατάσταση. Το συμπτωματικό ανάκυρτο γόνυ παρατηρείται συνήθως σε κορίτσια εφηβικής ηλικίας και συνδέεται με ιγνυακό πόνο και αυξημένη συχνότητα κάκωσης του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου (Loudon JK et al, 1996).

Παρατηρείται στους αθλητές (Marymont JV et al, 1986). ΚΛΙΝΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ. Χαμηλή οσφυαλγία που επιδεινώνεται με τα αθλήματα, την ορθοστασία, το τρέξιμο και το κάθισμα. ΚΛΙΝΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ. Πόνος στην έκταση ή τις στροφικές κινήσεις των ισχίων και ευαισθησία πάνω από τις ιερολαγόνιες.