Κωνσταντίνος Τέμπος

Είναι σπάνια στα παιδιά (Sander JE and Sharp FR, 1981; Evans BA et al, 1981). Εκδηλώνεται με οξύ πόνο στο σκέλος, χωλότητα και άρνηση βάδισης.

Είναι καλοήθης, αυτοπεριοριζόμενη φλεγμονή ή λοίμωξη ενός μεσοσπονδυλίου δίσκου ή της τελικής σπονδυλικής πλάκας (Crawford AH et al, 1991). Παρατηρείται κυρίως σε παιδιά ηλικίας <10 ετών (μέσος όρος 6ο έτος), συχνότερα στην ΟΜΣΣ και σε επίπεδα υψηλότερα του Θ10.

Τα κρυοπαγήματα αποτελούν νέκρωση των επιφανειακών ιστών από υπερβολικό ψύχος. Παρατηρούνται στα προέχοντα ή εκτεθειμένα σημεία του σώματος, όπως τα δάκτυλα των χεριών και ποδιών, η μύτη και τα πτερύγια των ώτων. Μπορεί να υπάρχει ιστορικό έκθεσης στο ψύχος, αν και οι γονείς συχνά αγνοούν την αυξημένη ευαισθησία των πολύ μικρών παιδιών στο ψύχος.

Παρατηρείται σε νέα κορίτσια. Χαρακτηρίζεται από ανώδυνο ενοχλητικό ήχο οφειλόμενο συνήθως σε ολίσθηση της λαγονοκνημιαίας ταινίας πάνω από τον μείζονα τροχαντήρα.

Η κήλη μεσοσπονδυλίου δίσκου (ΚΜΔ) είναι σπάνια στην παιδική ηλικία. Η συχνότητα της ΚΜΔ στους Ιάπωνες υπολογίζεται σε 1.19/100.000 παιδιά ηλικίας 10-12 ετών, 3.15 /100.000 παιδιά ηλικίας 13-15 ετών και 0.63/100.000 παιδιά ηλικίας 16-18 ετών (Matsui H et al, 1992).

Στα παιδιά είναι ανώδυνη. Εάν είναι επώδυνη, πρέπει να βάζει στη σκέψη υποκείμενα νοσήματα, όπως λοίμωξη, δισκίτιδα ή όγκους. Στην πλειοψηφία τους, τα ιδιοπαθή κυρτώματα στρέφονται προς τα δεξιά, εντοπίζονται στη ΘΜΣΣ και είναι πολύ συχνότερα από τα αριστερά κυρτώματα.

Εκδηλώνεται συνήθως μετά το 40ό έτος της ηλικίας και, πολύ σπάνια, στην παιδική και εφηβική ηλικία, ιδιαίτερα σε αθλητικά κορίτσια προεφηβικής ηλικίας. Χαρακτηρίζεται από μετατόπιση της κεφαλής του μηριαίου και της κοτύλης προς την κοιλότητα της λεκάνης.

Είναι ο συχνότερος κυστικός σχηματισμός της οπίσθιας επιφάνειας του γόνατος (ιγνυακού βόθρου), παρατηρούμενος στο 19% των ενηλίκων και το 6% των παιδιών (De Maeseneer M et al, 1999) και ιδιαίτερα τα αγόρια. Εντοπίζεται όπισθεν του έσω μηριαίου κονδύλου, μεταξύ των τενόντων της έσω κεφαλής του γαστροκνήμιου και του ημιτενοντώδους.

H επιφυσιολίσθηση (SCFE) είναι το συχνότερο νόσημα του ισχίου της εφηβικής ηλικίας (Aronson J, 1986). Οφείλεται σε μηχανική εξασθένηση της άνω μηριαίας επίφυσης (Chung S et al, 1976; Carney BT et al, 1991) η οποία οδηγείται σε οπίσθια ολίσθηση, σε συνδυασμό με έκταση και έξω στροφή του αυχένα και της διάφυσης του μηριαίου.

Είναι συχνό τυχαίο ακτινολογικό εύρημα. Τα συμπτώματα συνήθως σχετίζονται με τις δραστηριότητες και πιθανώς οφείλονται σε σύνδρομο καταπόνησης στα αθλητικά παιδιά.