Η κήλη μεσοσπονδυλίου δίσκου (ΚΜΔ) είναι σπάνια στην παιδική ηλικία. Η συχνότητα της ΚΜΔ στους Ιάπωνες υπολογίζεται σε 1.19/100.000 παιδιά ηλικίας 10-12 ετών, 3.15 /100.000 παιδιά ηλικίας 13-15 ετών και 0.63/100.000 παιδιά ηλικίας 16-18 ετών (Matsui H et al, 1992). Παρόμοια συχνότητα έχει η ΚΜΔ στους ενήλικες Αμερικανούς (Bruske-Hohfeld I et al, 1990). Σε μια ορθοπεδική κλινική, από τα 61 παιδιά ηλικίας <16 ετών που εξετάσθηκαν για οσφυαλγία, το 6% είχε ΚΜΔ (Turner PG et al, 1989). Σε μία μελέτη 1.920 ασθενών που χειρουργήθηκαν για ΚΜΔ, μόνο 10 (0.5%) ήταν παιδιά και κανένα κάτω των 12 ετών (Villarejo-Ortega FJ et al, 2003).

Η ΚΜΔ είναι πολύ σπάνια σε παιδιά ηλικίας <9 ετών (Martinez-Lage JF et al, 2003). Τα αγόρια προσβάλλονται ελαφρώς περισσότερο από τα κορίτσια (Nelson CL et al, 1972; Ishihara H et al, 1997; Papagelopoulos S et al, 2004). Οι κήλες του μεσοσπονδυλίου δίσκου παρατηρούνται κατά κανόνα στα διαστήματα Ο4Ο5 και Ο5Ι1. Είναι υποσυνδεσμικές και συνήθως εντοπίζονται πλαγιοπισθίως (Villarejo-Ortega FJ et al, 2003).

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ. Αν και συχνά φαίνεται ότι συνδέεται με αθλήματα ή κακώσεις, η ακριβής αιτιολογία της ΚΜΔ δεν είναι γνωστή. Σε μία μελέτη παρατηρήθηκαν σημαντικές εκφυλιστικές αλλοιώσεις σε 11/15 μεσοσπονδύλιους δίσκους (Lee JY et al, 2000), οι οποίες όμως απουσίαζαν σε άλλη μελέτη 100 εφήβων (Villarejo-Ortega FJ et al, 2003).

ΚΛΙΝΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ. Το συχνότερο σύμπτωμα της ΚΜΔ είναι η οσφυαλγία, η οποία τυπικά επιδεινώνεται με τις δραστηριότητες, την ορθοστασία, τον βήχα, το φτέρνισμα και την κάμψη της οσφύος και ανακουφίζεται με την ανάπαυση. Μπορεί ακόμα να υπάρχει ριζιτικός πόνος στο σκέλος, ο οποίος ενίοτε είναι το πρώτο σύμπτωμα της νόσου.

ΚΛΙΝΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ. Η εξέταση δείχνει περιορισμό της πρόσθιας κάμψης του κορμού.  Η δοκιμασία τεντωμένου ποδιού είναι το συχνότερο κλινικό εύρημα. Νευρολογικές διαταραχές είναι ασυνήθιστες (Epstein JA et al, 1984). Στο 25% των περιπτώσεων παρατηρείται εξασθένηση των πελματιαίων αντανακλαστικών.

ΑΚΤΙΝΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ. Οι απλές ακτινογραφίες σπάνια βοηθούν, αν και μπορεί να δείξουν στένωση του μεσάρθριου διαστήματος στο 20% των ασθενών και ελαφριά οπίσθια ασβέστωση, εάν υπάρχει ολισθήσασα απόφυση.

Ενίοτε παρατηρούνται συνδεόμενες συγγενείς ανωμαλίες στην ΟΙΣΣ (μεταβατικοί σπόνδυλοι, στένωση σπονδυλικού σωλήνα ή δισχιδής ράχη) (Bradford DS and Garcia A, 1969; Kurihara A and Kataoka O, 1980; DeOrio JK and Bianco AJ Jr, 1982; Epstein JA et al, 1984).

ΔΙΑΓΝΩΣΗ. Η διάγνωση γίνεται με την αξονική ή μαγνητική τομογραφία και την μυελογραφία.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ. Η ανάπαυση, τα αναλγητικά ή/και αντιφλεγμονώδη και η φυσιοθεραπεία βελτιώνουν έως 80% των ασθενών με ΚΜΔ (Sponseller PD, 1996). Στους εφήβους, το μακροπρόθεσμο αποτέλεσμα της χειρουργικής επέμβασης είναι αρκετά καλό (Ishihara H et al, 1997; Papagelopoulos Pj et al, 2004). Πάντως, σε μία μελέτη 129 παιδιών ηλικίας <18 ετών που παρακολουθήθηκαν επί 12.4, κατά μέσον όρο, χρόνια η έκβαση ήταν εξαίρετη μόνο στο 40%, καλή, στο 47% και κακή, στο 13% των ασθενών (Parisini P et al, 2001).