Ως «σύνδρομο επιγονατιδομηριαίου πόνου» ορίζεται ο πόνος ο εντοπιζόμενος στην οπισθο- ή περι-επιγονατιδική περιοχή λόγω φυσικών και βιοχημικών μεταβολών της επιγονατιδομηριαίας άρθρωσης. Το PPS είναι το κυριότερο αίτιο πόνου στα γόνατα σε άτομα ηλικίας <45 ετών και ιδιαίτερα συχνό στις γυναίκες (Yates C and Grana WA, 1986). Επίσης συχνά παρατηρείται και σε άτομα ηλικίας 10-20 ετών και ιδιαίτερα κορίτσια εφηβικής ηλικίας.

ΚΛΙΝΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ. Ο πόνος είναι άτυπος και εντοπίζεται στην πρόσθια επιφάνεια του γόνατος, όπισθεν της επιγονατίδας. Εμφανίζεται συνήθως βαθμιαία και δεν σχετίζεται με κακώσεις. Επιδεινώνεται μετά από πολύωρη κάμψη του γόνατος, ανέβασμα/κατέβασμα σκάλας, γονάτισμα, τρέξιμο, βάδιση σε ανωφέρειες/κατωφέρειες ή ανώμαλες επιφάνειες. Μπορεί ακόμα να επιδεινωθεί, να διαρκέσει περισσότερο και να εμφανισθεί ταχύτερα όταν οι εκλυτικές δραστηριότητες επαναλαμβάνονται συνεχώς. Συνήθως εμφανίζεται στη διάρκεια της εκλυτικής δραστηριότητας, αλλά και μετά απ΄αυτήν, ακόμα και την επόμενη ημέρα. Το ένα γόνατο προσβάλλεται συνήθως περισσότερο από το άλλο.

Ο ασθενής μπορεί να παραπονείται για «θόρυβο» στο γόνατο και μερικές φορές διόγκωση της άρθρωσης. Συχνά τρίβει την περιοχή γύρω από την επιγονατίδα ή προσπαθεί να αναπαράγει τον ήχο που κάνει η επιγονατίδα όταν περιγράφει την κατάσταση. Μπορεί να υπάρχει αστάθεια του γόνατος σχετιζόμενη με υπεξάρθρημα ή παρεκτόπιση της επιγονατίδας.

ΚΛΙΝΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ :

• Ευαισθησία συχνά κατά μήκος των γληνών της επιγονατίδας και στην περιοχή του κνημιαίου κυρτώματος
• Κριγμός
• Υπερβολικός πρηνισμός του ποδιού, αυξημένη βλαισότητα του γόνατος ή ανταλγικό βάδισμα

ΑΚΤΙΝΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ. Οι απλές ακτινογραφίες μπορεί να δείξουν πλάγιο υπεξάρθρημα, στένωση του έξω επιγονατιδομηριαίου αρθρικού χόνδρου, σκλήρυν-ση της έξω επιφάνειας της επιγονατίδας και, σε προχωρημένες περιπτώσεις, εκφυ-λιστικές αλλοιώσεις. Στα πρώιμα στάδια μπορεί να δείξουν μόνον υπεξάρθρημα της επιγονατίδας.

ΑΞΟΝΙΚΗ/ΜΑΓΝΗΤΙΚΗ ΤΟΜΟΓΡΑΦΙΑ. Η MRI και η αξονική τομογραφία, σε συνδυασμό με αρθρογράφημα, εντοπίζουν τις ανωμαλίες της αρθρικής επιφάνειας της επιγονατίδας (Ghelman B and Hodge JC, 1992).

ΔΙΑΓΝΩΣΗ. Η διάγνωση του PPS βασίζεται στα κλινικά ευρήματα και το ιστορικό. Η υποψία του πρέπει να μπαίνει σε νέα άτομα τα οποία αναφέρουν πόνο στην πρόσθια επιφάνεια του γόνατος ο οποίος επιδεινώνεται από την επανειλημμένη κάμψη και έχουν οπισθοεπιγονατιδικό πόνο και κριγμό μετά από έντονη συμπίεση της επιγονατίδας στα τοιχώματα της μηριαίας αύλακας.

ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ :

• Αντανακλαστικός πόνος από το ισχίο
• Επιγονατιδομηριαία αρθρίτιδα
• Λοίμωξη της άρθρωσης του γόνατος
• Νεύρωμα
• Νόσος Larsen
• Ογκοι (γόνατος, μηριαίου, κνήμης)
• Προεπιγονατιδική θυλακίτιδα
• Ρήξη μηνίσκου
• Ριζαλγία
• Σύνδρομο υμενικής πτυχής
• Συνδεσμικές κακώσεις
• Σύνδρομα καταπόνησης (π.χ. προεπιγονατιδική θυλακίτιδα και τενοντίτιδα επιγονατίδας)
• Σύνδρομο Osgood-Schlatter
• Τενοντίτιδα επιγονατίδας
• Φλεγμονώδης ή εκφυλιστική αρθροπάθεια