Οφείλεται σε οστικά έμφρακτα αναπτυσσόμενα στη διάρκεια επεισοδίου βακτηριδιακής λοίμωξης, κυρίως στρεπτοκοκκικής αιτιολογίας. Χαρακτηρίζεται από διόγκωση, ερυθρότητα και στιλπνότητα του δέρματος των φαλάγγων των δακτύλων και πόνο στην κίνηση, αλλά χωρίς περιορισμό της κινητικότητας ή ευαισθησία. Προσβάλλονται μία ή περισσότερες φάλαγγες των χεριών και σπανιότερα των ποδιών και σπάνια οι ΑΦΦ. Κλινικά, το σύνδρομο αυτό ομοιάζει με χείμετλα, αλλά συνοδεύεται από αύξηση της ΤΚΕ, πολλαπλές λυτικές αλλοιώσεις των φαλάγγων και περιοστίτιδα. Ακόμα, μπορεί να εκληφθεί και θεραπευθεί ως πολυαρθρική NIA.

ΑΚΤΙΝΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ  :

• Διαβρώσεις, βράχυνση ή γωνιώδης παραμόρφωση των φαλάγγων (Maroteaux P, 1970; Takeuchi K et al, 1985)
• Στικτή οστεοπόρωση της διάφυσης με μικρή διαπλάτυνση της φάλαγγας ή του μεταταρσίου
• Παθολογικά κατάγματα της μετάφυσης και ήπια σκλήρυνση της διάφυσης με αραίωση της μετάφυσης
• Ακανόνιστες φλοιώδεις διαβρώσεις, συχνά συνοδευόμενες από περιοστίτιδα (Inoue G and Miura T, 1991).

ΠΑΡΑΚΛΙΝΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ : Οι εργαστηριακές εξετάσεις, το σπινθηρογράφημα και η αγγειογραφία δεν δείχνουν τίποτα το παθολογικό.

ΕΚΒΑΣΗ : Οι κλινικές και ακτινολογικές εκδηλώσεις υφίενται σε διάστημα μερικών μηνών ή ετών (Inoue GI and Miura T, 1991), γι΄αυτό και η νόσος δεν χρειάζεται καμμιά ειδική θεραπεία.