Το σύνδρομο ολισθαίνουσας πλευράς οφείλεται σε υπερκινητικότητα των πρόσθιων απολήξεων των χόνδρων των ψευδών πλευρών (8ης-10ης πλευράς) (Gregory PL et al, 2002), η οποία συχνά οδηγεί σε ολίσθηση των πλευρών αυτών κάτω από την υπερκείμενη πλευρά (Copeland GP et al, 1984), προκαλώντας ερεθισμό των μεσοπλεύριων νεύρων (Mooney DP and Shorter NA, 1997), διάταση των μεσοπλεύριων μυών (Arroyo JF et al, 1995), sprain των κατώτερων πλευρικών χόνδρων (Blackman NS, 1963) ή γενικότερη φλεγμονή της προσβληθείσας περιοχής.

Το σύνδρομο ολισθαίνουσας πλευράς μπορεί να είναι αποτέλεσμα κάκωσης (McBeath AA and Keene JS, 1975), αν και συχνά εκλυτικά αίτια απουσιάζουν. Κλινικά, ο ασθενής συνήθως αναφέρει οξύ διαξιφιστικό πόνο, ακολουθούμενο από βύθιο αίσθημα πόνου που διαρκεί ώρες ή ημέρες (Copeland GP et al, 1984; Arroyo JF et al, 1995). Συχνά ακόμα έχει αίσθημα «ολίσθησης» ή υπερπήδησης της πλευράς.

Τα σημεία και συμπτώματα είναι συνήθως ετερόπλευρα και ενίοτε αμφοτερόπλευρα. Τα συμπτώματα επιδεινώνονται με ορισμένες δραστηριότητες, κινήσεις ή θέσεις του σώματος (βήχας, άρση βάρους, κάμψη του σώματος προς τα εμπρός, βαθιά εισπνοή, ανύψωση του άνω άκρου στην προσβληθείσα πλευρά, έγερση από κάθισμα, κ.ά.).

Τα συμπτώματα ακόμα αναπαράγονται με την πίεση σε ένα ή περισσότερα σημεία στα όρια των πλευρών ή με την δοκιμασία «αγκίστρου». Ο εξεταστής τοποθετεί τα δάκτυλά του κάτω από τις κατώτερες πλευρές και τις έλκει προς τα εμπρός. Η δοκιμασία είναι θετική, όταν στη διάρκεια του χειρισμού προκαλείται αίσθημα «κλίκ» ή πόνος ανακουφιζόμενος με μπλοκάρισμα των πλευρών (Peterson LL and Cavanaugh DG, 2003).

Η θεραπεία συνίσταται σε τοπική ένεση αναισθητικού ή, εάν δεν υποχωρήσει, σε χειρουργική αφαίρεση του περιφερικού άκρου της πλευράς (Porter GE, 1985).