Παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση οσφυαλγίας θεωρούνται τα εξής :

• Κάπνισμα
• Παχυσαρκία
• Μεγάλη ηλικία
• Θήλυ γένος
• Έντονη φυσική εργασία
• Καθιστική εργασία
• Ψυχολογικά επίπονη εργασία
• Χαμηλό μορφωτικό επίπεδο
• Ασφαλιστική αποζημίωση εργαζομένων
• Δυσαρέσκεια από την εργασία
• Ψυχολογικοί παράγοντες, όπως νοσήματα σωματοποίησης, άγχος και κατάθλιψη

Μία προοπτική πληθυσμιακή μελέτη στην Αγγλία βρήκε ότι οι φυσικές δραστηριότητες εκτός του χώρου εργασίας δεν συνδεόντουσαν με οσφυαλγία, αλλά η κακή φυσική κατάσταση, τόσο στους άνδρες, όσο και τις γυναίκες, και το μεγαλύτερο σωματικό βάρος στις γυναίκες συνδεόντουσαν με αυξημένο κίνδυνο νέας οσφυαλγίας [Croft PR et al, 1999]. Η ίδια μελέτη διεπίστωσε ότι οι ασθενείς που σήκωναν, τραβούσαν ή έσπρωχναν αντικείμενα βάρους τουλάχιστον 25 pounds ή συμμετείχαν σε εργασίες που απαιτούσαν πολύωρη βάδιση ή ορθοστασία είχαν μεγαλύτερη συχνότητα χαμηλής οσφυαλγίας, ιδιαίτερα οι γυναίκες [MacFarlane GJ et al, 1997].

Οι μελέτες έχουν δείξει ότι οι εκφυλιστικές αλλοιώσεις στις απεικονιστικές μεθόδους συνδέονται με γενετικούς παράγοντες [Battie MC amd Videman T, 2006].

Ακόμα, οι πολιτιστικές διαφορές μπορούν να επηρεάσουν την αντίληψη της χαμηλής οσφυαλγίας. Παραδείγματος χάριν, μία διασταυρούμενη μελέτη βρήκε ότι ο κίνδυνος οσφυαλγίας στην Δυτική Γερμανία ήταν 2.5-3.5 φορές μεγαλύτερος απ΄ό, τι στο Ενωμένο Βασίλειο [Raspe H et al, 2004].