Πρόκειται για οστεοχόνδρωση των κεφαλών των μεταταρσίων, ιδίως του 2ου, η οποία παρατηρείται συνήθως σε κορίτσια εφηβικής ηλικίας και αποδίδεται σε επανειλημμένες κακώσεις (Freiberg AH, 1926). Πάντως, σε μία μελέτη (Stanley D et al, 1990), ιστορικό κάκωσης του ποδιού είχε μόνο το 15% των ασθενών και οι πελματοβαρογραφικές μελέτες δεν έδειξαν αύξηση της πίεσης στην προσβληθείσα κεφαλή του μεταταρσίου. Στο 85% των περιπτώσεων, το προσβληθέν μετατάρσιο ήταν το μακρύτερο στο πόδι,  γεγονός που μπορεί να προδιαθέτει την κεφαλή του μεταταρσίου σε αγγειακή ανεπάρκεια και έμφρακτο.

Η νόσος Freiberg προκαλεί εντοπισμένο πόνο αμέσως κάτω από την προσβληθείσα κεφαλή του μεταταρσίου όταν ο ασθενής στέκεται όρθιος, ευαισθησία και ενίοτε διόγκωση στην περιοχή της κεφαλής του 2ου μεταταρσίου.

Ακτινολογικά παρατηρείται αυξημένη πυκνότητα ή επιπέδωση και ενίοτε κατάτμηση της προσβληθείσας κεφαλής του μεταταρσίου.

Η θεραπεία συνίσταται σε υποπόδια στήριξης των κεφαλών των μεταταρσίων για να περιορισθεί η φόρτιση στις κεφαλές των μεταταρσίων, και ανάπαυση και ακινητοποίηση με γύψο για τον έλεγχο του πόνου. Η έκβαση είναι συνήθως καλή.