Παιδορευματολογικά νοσήματα

Τα παιδορευματολογικά νοσήματα αφορούν σε αυτά τα νοσήματα που επηρεάζουν το αρθρικό σύστημα και τους μυς των παιδιών. Αυτά τα νοσήματα μπορεί να είναι κοινά με τα ενήλικα νοσήματα ή να είναι ειδικά στην παιδική ηλικία.

Ορισμένα παραδείγματα παιδορευματολογικών νοσημάτων περιλαμβάνουν:

• Παιδική Αρθρίτιδα: Υπάρχουν διάφορες μορφές αρθρίτιδας που επηρεάζουν τα παιδιά, όπως η ιδιοπαθής αρθρίτιδα, η οξεία ρευματική αρθρίτιδα, και η νεανική ιδιοπαθής αρθρίτιδα.
• Παιδική λύσσα: Πρόκειται για μια συχνή παθολογία στα παιδιά, όπου υπάρχει μια σειρά από αντιφλεγμονώδεις και οστεοαρθρίτιδες διαταραχές.
• Νευρομυϊκές Διαταραχές: Αυτές μπορεί να περιλαμβάνουν διάφορες μυϊκές διαταραχές, όπως η διαρροή του μυϊκού, η δυστροφία του μυϊκού, και η σκλήρυνση των μυών.
• Συστηματική Ερυθρομελανωδίτης: Μια σπάνια αυτοάνοση διαταραχή που πλήττει τους αγγείους του δέρματος και των εσωτερικών οργάνων.
• Οστεοπορωτικές Νοσήματα: Αυτά περιλαμβάνουν παθήσεις όπως η οστεοπορωτική οστεοπάθεια και η οστεοχονδροδυστροφία.
• Συστηματική Ερυθρός Λύκος: Αυτή είναι μια συχνή αυτοάνοση νόσος που μπορεί να πλήξει παιδιά.
• Παιδική Πρωτεϊνουρία: Αυτή είναι η κύρια πρωτεϊνουρία, που μπορεί να είναι σημάδι μιας πρωτεϊνουρίας που προκαλείται από ασθένειες των νεφρών.

Οι παιδορευματολογικές διαταραχές μπορεί να απαιτούν πολυδιάστατη θεραπεία που να περιλαμβάνει φαρμακευτική αγωγή, φυσική θεραπεία και ψυχοκοινωνική υποστήριξη. Η ακριβής αντιμετώπιση εξαρτάται από το είδος και τη σοβαρότητα της διαταραχής.

Ο θεράπων ιατρός πρέπει να διαθέτει στη «φαρέτρα» του, το φάσμα όλων των εξατομικευμένων εξετάσεων που απαιτούνται, πλήρες επιγενετικό ιστορικό, οικογενειακό αναμνηστικό ιστορικό. Επίσης πρέπει να μπορεί να προσεγγίζει τον πάσχοντα σε σχέση με την ψυχολογία του αλλά και τον συνολικό τρόπο ζωής του.

Μια ολιστική θεραπευτική προσέγγιση περιλαμβάνει: θεραπείες που εστιάζουν στα αίτια των νοσημάτων, στους λόγους δηλαδή που τα έχουν προκαλέσει, με στόχο όχι απλά την καταπολέμηση των συμπτωμάτων, αλλά την ουσιαστική βελτίωση στην ποιότητα ζωής των ασθενών. Οι θεραπείες αυτές περιλαμβάνουν φυσικές ή φυτικές φαρμακευτικές ουσίες, αλλαγή στον τρόπο ζωής, στο διατροφικό μοντέλο και στις συνήθειες του κάθε ασθενούς ξεχωριστά.

Ο θεραπευτικός στόχος στην περίπτωση της ολιστικής προσέγγισης, είναι ξεκάθαρα το αίτιο της νόσου και η ποιότητα ζωής του ασθενούς και όχι τα συμπτώματα που η νόσος προκαλεί.